Zelfrealisatie

Is een verwijzing naar jouw zelf, hier en nu. Je kunt namelijk niet dat doen voor een ander: zelfrealisatie. Maar wat valt er dan te realiseren?
Aan de ene kant niets, anders zal realisatie gaan over de ontkenning van wat is, zoals het is. Niet waar?
Aan de andere kant ‘God’. En dat is zegmaar iets dat niet van deze wereld is en daarom heel makkelijk niet gekend kan worden. Of je beeldt eenvoudig in, dat er een ‘God’ is.
De gelovige beeldt zich in, dat er een God in hem is. De ongelovige overtuigd zichzelf dat er niets is.
Kun je God uitnodigen of verdringen?
Ligt God niet enkel spontaan binnen ons bereik? Zoals het zonnetje tijdens een winterse dag. Zoals een eekhoorn die zich opeens laat horen en zien?
Kun je naar God zoeken? Volgens mij kun je maar beter gewoon jezelf in alles observeren, zodat niemand jou hoeft te vertellen wie je bent als mens. Als een ander jou moet vertellen wie jij bent, ben je wel heel erg ver afgedreven,…
Sommige mensen zitten de hele dag naar zichzelf te kijken en noemen dat dan meditatie! Als je hen dan zal vragen of ze God toevallig die dag gezien hebben, zullen ze – mogelijk – antwoorden, dat ze enkel gedachten, gevoelens en lichaamsensaties hebben waargenomen. Ze hopen hoogstens op een ervaring van non-dualiteit. Dat ieder gevoel, iedere ervaring van afgescheidenheid spontaan zal wegvallen! Ook ‘hopen’ ze op Niets. Voorbij echt alles te gaan. Voorbij alle ervaringen.
Niets, is bij veel zoekers populair. Een zekere staat van onverschilligheid: dat alles zich manifesteert in jou.
En dan heb ik het opeens hier over God, dat wat niet van deze wereld is. Dat te heilig is om onder woorden te brengen. Het is het licht der wereld. Sommige beweren God te hebben gezien tijdens een BDE (bijna-dood-ervaring). Dat ze het lichaam zagen liggen en andere mensen zagen praten en dat er veel verder in de kosmos een licht door hen werd gezien en ervaren.
Sommige mensen zeggen dat God een ongekende liefde is, onmenselijk, hemels! Een liefde niet van deze wereld. Een liefde die zich niet laat corrumperen. Daar waar jij bent, is niet deze liefde. Het ‘ik’ kan het niet kennen. Liefde is een geschenk. En iedereen heeft er recht op. Maar niet iedereen staat er voor open. Want daar waar geweld en haat heerst, is liefde afwezig.
Sommige mensen denken gelukkig te kunnen worden zonder de ander lief te hebben. Maar dat is een illusie. Want geluk is namelijk de rijpe vrucht van onze liefde voor onszelf en onze naasten.

Ik vind dit wel een mooie uitspraak van Sri Nisargadatta: ‘Wijsheid zegt me dat ik Niets ben. Liefde zegt me dat ik Alles ben. Tussen die twee stroomt mijn leven.’

Zelfrealisatie

Er bestaat een andere manier van kijken naar jezelf, namelijk hoe God naar jou kijkt. Niet je moeder, vader, oom, zus, broer, partner, baas, kind,… Maar God zelf. Dat is zien zonder denken. Rechtstreeks naar jezelf kijken hier en nu. Alleen in een spiegel kun je je eigen gezicht zien. Maar je kunt ook aan anderen vragen hoe je eruit ziet, niet waar? Maar wie geeft jou werkelijk weer?
Je zou God kunnen vergelijken met deze spiegel.
Niemand hoeft jou dan meer te vertellen wie jij bent.
Als je een wordt met de spiegel, ken je jezelf.