De ervaring van non-dualiteit…

…betekent voor ‘ik ben’, het einde van de ervaring van afgescheidenheid.
Maar iedere ervaring is tijdelijk, dus ik ben blijft in problemen zitten.
Een snoeppot leeg trekken, geeft ook tijdelijk een ervaring van non-dualiteit of een orgasme of bijvoorbeeld een joint. Maar hardlopen en joggen kunnen ook een plezierige ervaring geven, niet waar? Maar het betekent nimmer het echte oplossen van ik ben.
Dus mensen raken makkelijk verslaafd of gaan op zoek naar een herhalende ervaring van non-dualiteit bijvoorbeeld door satsang.
‘Ik ben’ hevig op zoek naar verlossing.
Zijn verlossing ligt niet in een nieuwe ervaring maar in DAT wat we werkelijk zijn, het Absolute. We zijn niet de wereld die we waarnemen, we zijn DAT waar alles in verschijnt. En DAT is niet op zoek naar enige ervaring. Eigenlijk is DAT de enige echte ervaring, ervaren, zogezegd.
Sri Ramana Maharshi noemde dat ook wel bliss.
Je vindt je vrede niet in deze wereld. Maar in DAT wat je werkelijk bent. De wereld is slechts een begoocheling. Omdat de wereld jou de indruk geeft, dat zij de waarheid is. Dat de waarheid daar ligt en niet in jezelf. Het gaat om het subject, dat zichzelf weet te verlossen door DAT. Ik ben vind enkel tijdelijke rust in de wereld, de wereld van ervaringen.
DAT is het licht der wereld. Sommigen noemen DAT God.
Jij bent gelijk aan God, je bent DAT. Maar je twijfelt daaraan, omdat je het licht niet direct hebt gezien. De druppel is de zee. De zee is een en al druppels. De ruimte in de pot is niet anders dan de ruimte buiten de pot. Er bestaat geen binnen en buiten. Er is enkel DAT.
Maar zolang als we liever zoet worden gehouden door welke ervaring ook, zullen we nimmer onze verlossing verwerkelijken.

Advaita?!

Wat betekent inhoudelijk in hemelsnaam ‘advaita’? Het woord zelf is Sanskriet en betekent niet-twee-heid. Dat je Dat bent. Dat de druppel de oceaan is.
 
Kijk je naar de WikipediA:
‘De Advaita Vedānta (Sanskriet अद्वैत वेदान्त; IAST Advaita Vedānta; IPA [/əd̪veat̪ə veːd̪ɑːnt̪ə/]?) is een filosofisch-religieuze onderschool binnen de Vedanta en vertegenwoordigt een puur monistische of nondualistische manier van denken. A-dvaita (niet-tweeheid) duidt op non-dualisme. De belangrijkste filosoof van deze stroming is Sri Shankara.’
 
Sommige zogenaamde advaita-leraren beweren dat er alleen maar God bestaat of bewustzijn. Dat alles bewustzijn is. Dat er geen goed-en-kwaad bestaat. Dat alles ‘God’ is. Er is enkel Dat. Daarentegen wordt er dan ook koud beweerd dat je niet de wereld bent, dat alles een illusie is. Dat je geen ervaring bent. Dat je Dat bent wat eeuwig is. Dat alles slechts zich manifesteert in jou.
Kun jij het nog volgen hier?
Je bent alles. Er is geen tweede. En toch is de wereld een illusie.
 
Neti-neti: Je bent niet dit, je bent niet dat.
Je bent niet het object maar het subject. En het subject kan zichzelf niet waarnemen.
 
Even weer iemand anders aan het woord:
‘Het onderwijs van Advaita Vedanta analyseert en corrigeert de onjuiste conclusies over jezelf en de wereld, waardoor de visie ‘ik ben het geheel’ geleidelijk helder wordt. Vedanta doet geen beloftes. Vedanta beweert niet dat je het geheel zult worden. Vedanta zegt dat je het geheel bent. En je bent vrij om dit te ontdekken.’ Deze tekst komt van een traditionele pagina: http://www.advaita.nl/essentie/
 
Mogelijk is jouw (advaita) leraar geen bonafide leraar. Geen leraar uit de traditie van India!
Zoals je de kerk van Rome hebt en mensen die zelf de Bijbel kennen, in Jezus geloven en het evangelie brengen. Rome levert geen leraren af die niet hebben gestudeerd en niet speciaal zijn ingewijd. Ook hun doop is anders!…
Ook binnen zen heb je veel zelfverklaarde leraren.
 
Douwe Tiemersma:
‘Volgens Advaita Vedanta is het zelf de hoogste werkelijkheid dat ten grondslag ligt aan het hele universum. De persoon die in je lichaam lijkt te zitten, de persoon waarvan je gelooft dat je die zelf bent, blijkt uiteindelijk een illusie.’ Bron: http://www.advaitaweb.nl/artikelen/Douwe/wat%20is%20advaita%20DT.html
 
Je komt veelvuldig het volgende tegen bij zogenaamde advaita-aanhangers:
Het maakt niet uit wat je doet. Want er bestaat immers toch geen goed-en-kwaad. Alles is OK. Omdat je OK bent! (Of misschien ‘beter’ gezegd: Je bent immers Niets.)
Maar dan struikel ik weer over de lering: Je bent geen ervaring. En als dat waar is, waarom zijn al die ervaringen dan zo belangrijk? Zoals drugs, eten en alcohol? Dat verslaving eerder als normaal wordt beschouwd als abnormaal.
 
In de Ashtavakra gita (ook een bekend geschrift binnen de advaita) staat het volgende:
‘Jij aldoordringend Wezen! Goed en kwaad, plezier en pijn: alles werking van de geest, jouw Zelf hangt er niet mee samen. Dader noch slachtoffer ben jij wezenlijk vrij.’
Maar er staat in deze gita ook verder het volgende:
‘Vorst of vagebond, wie geen genotsverlangen kent, zich niet scheidt in goed of kwaad, vermag het Allerhoogste.’
Bron: http://info.stiltij.nl/publiek/vertaal/ashtavakra.pdf
Wie ‘geen genotsverlangen kent’?
Volgens mij wordt dit genotsverlangen juist tegenwoordig overal, binnen en buiten advaita-Facebook goedgepraat, niet waar?
 
We leven in vreemde tijden. Iedereen is tegenwoordig specialist, kenner.
Maar ik geef hier toe beslist geen kenner te zijn.
Ik blijf vraagtekens plaatsen.
 
Maar moet je eerst weten wat advaita is, om jezelf te kennen? Ik dacht het niet. En dat kan weleens een valkuil zijn voor allen die beweren te weten wat advaita is.
Ken uzelve, blijft en is onafhankelijk. De rest is slechts een of ander concept of zogenaamd niet-concept. Maar ook ongeloof is een geloof, niet waar?
Alexander Smit heeft weleens gezegd, dat advaita zonder een gerealiseerd leraar gevaarlijk is, alleen nog meer het ego zal voeden. (Bron: http://home.online.nl/prembuddha/alex3.html)
 
Maar hoe weet jij of dat iemand gerealiseerd is?
Zo zie je mensen in eens achter iemand aanlopen en verkondigen dat hij/zij het echt IS. Om vervolgens weer een tegenbeweging te zien 😀
Zelfkennis gaat niet over uitstellen of anderen. Daar waar jij bent is de Waarheid.