Kop in het zand?

De georganiseerde godsdiensten maken er een potje van. Zeker zij die geloven in geweld, zoals het hindoeïsme, de islam en het jodendom.
Maar niet alleen godsdiensten doen mee aan het geweld op aarde. Ook zij die over lijken gaan, om geld, succes en/of macht. Geld is naast ‘God’ volgens mij tevens de grootste aanleiding tot haat en geweld. Er bestaat bijvoorbeeld haat en of onderdrukking tegenover vrouwen vanuit de georganiseerde godsdiensten maar ook omdat men geld najaagt: denk maar aan de enorme vrouwenhandel overal ter wereld. Ook de natuur wordt vanwege de liefde voor het geld enorm uitgebuit, is het niet zo?
Mensen aanbidden hun zogenaamde goden… Zoals sportlieden, en acteurs,… Ook in die wereld draait het vooral om geld en succes.
Slechts een handje vol mensen hebben begrepen dat het om een innerlijke transformatie gaat, wat ons echt gelukkig zal maken en daardoor volkomen ongevaarlijk. Want wie ongelukkig is moet wel gevaarlijk zijn, voor zichzelf en anderen. Liefde is het medicijn en geen zelfmedelijden. De hunkering naar macht vanuit de politiek, het volk en de godsdienst zorgt ervoor dat de wereld – samenleving – zo enorm gevaarlijk in elkaar steekt.
Mensen als Jezus van Nazareth, Gautama Boeddha en Jiddu Krishnamurti boden een andere uitdaging: zelfkennis. ‘Wie alles kent behalve zichzelf, mist alles,’ Jezus in het evangelie van Thomas.

Zelfkennis – Krishnamurti

De eerste stap naar zelfkennis is tegelijk de laatste, het begin is meteen ook het einde. De eerste stap zetten is belangrijk, want zelfkennis is niet iets wat je van een ander kunt leren. Niemand kan je zelfkennis bijbrengen, die moet je zelf opdoen, het moet je eigen ontdekking zijn en die ontdekking is niet iets enorms, iets fantastisch, maar iets heel simpels. Uiteindelijk is jezelf kennen gewoon kijken hoe je gedrag is, wat je zegt, wat je doet in de dagelijkse omgang, dat is alles.
(Bron: Een kennismaking, Krishnamurti.)

Charles & Jiddu

Charles Darwin en Jiddu Krishnamurti werden allebei in de negentiende eeuw geboren. Beiden lieten ze ons op een geheel andere manier naar God kijken. Darwin zei: Er is geen sprake van schepping. Enkel sprake van evolutie. En Jiddu zei: De mens heeft God geschapen overeenkomstig zijn beeld.
Toch zeiden beiden niet dat God niet bestond. Darwin geloofde niet in God maar zei dat hij verder niet wist dat God nu wel of niet echt bestond. Jiddu sprak liever over Het of het heilige, als hij het had over God. Hij  vond dat mensen met hun georganiseerde godsdienst alleen maar voor problemen zorgden.
Als er geen schepper bestaat, is God blijkbaar iets anders. En als God niet lijkt op ons beeld, ligt mogelijk de Waarheid daar aan voorbij.
De evolutietheorie van Darwin zit iets ingewikkelder in elkaar dan dat je op het eerste gezicht denkt. Ook de leringen van Jiddu Krishnamurti liegen er niet om.
Zowel Charles als Jiddu hebben enorm veel zogenaamde heilige huisjes omvergeworpen. En nog!…