De ervaring van non-dualiteit…

…betekent voor ‘ik ben’, het einde van de ervaring van afgescheidenheid.
Maar iedere ervaring is tijdelijk, dus ik ben blijft in problemen zitten.
Een snoeppot leeg trekken, geeft ook tijdelijk een ervaring van non-dualiteit of een orgasme of bijvoorbeeld een joint. Maar hardlopen en joggen kunnen ook een plezierige ervaring geven, niet waar? Maar het betekent nimmer het echte oplossen van ik ben.
Dus mensen raken makkelijk verslaafd of gaan op zoek naar een herhalende ervaring van non-dualiteit bijvoorbeeld door satsang.
‘Ik ben’ hevig op zoek naar verlossing.
Zijn verlossing ligt niet in een nieuwe ervaring maar in DAT wat we werkelijk zijn, het Absolute. We zijn niet de wereld die we waarnemen, we zijn DAT waar alles in verschijnt. En DAT is niet op zoek naar enige ervaring. Eigenlijk is DAT de enige echte ervaring, ervaren, zogezegd.
Sri Ramana Maharshi noemde dat ook wel bliss.
Je vindt je vrede niet in deze wereld. Maar in DAT wat je werkelijk bent. De wereld is slechts een begoocheling. Omdat de wereld jou de indruk geeft, dat zij de waarheid is. Dat de waarheid daar ligt en niet in jezelf. Het gaat om het subject, dat zichzelf weet te verlossen door DAT. Ik ben vind enkel tijdelijke rust in de wereld, de wereld van ervaringen.
DAT is het licht der wereld. Sommigen noemen DAT God.
Jij bent gelijk aan God, je bent DAT. Maar je twijfelt daaraan, omdat je het licht niet direct hebt gezien. De druppel is de zee. De zee is een en al druppels. De ruimte in de pot is niet anders dan de ruimte buiten de pot. Er bestaat geen binnen en buiten. Er is enkel DAT.
Maar zolang als we liever zoet worden gehouden door welke ervaring ook, zullen we nimmer onze verlossing verwerkelijken.

Een licht voor jezelf

God is een licht voor onszelf. Maar ook wordt er gezegd dat we een licht voor onszelf kunnen zijn.
Jiddu Krishnamurti zei: Wees een licht voor jezelf.
En in de Bijbel staat: God is licht.
Wie het licht heeft, wandelt niet langer in duisternis.
Misschien ken je wel het gevoel om in donker te wandelen ergens alleen. Dan ben je blij als het weer licht(er) wordt zo rond 04:00 uur. Dan beginnen ook weer de vogeltjes te fluiten. Het gevoel van afgescheidenheid is vooral voelbaar als het donker is.
Licht is ook liefde. Zij zijn blijkbaar een.
Iemand de een BDE heeft gehad praat daar weleens van. In de duisternis een licht te hebben moge ervaren. En dat licht was ook liefde.
Het is geen tijdelijke ervaring. Ook al kun je hem nu niet hebben. Het licht zelf is niet tijdelijk. Wolken voor de zon betekent niet dat er geen zon meer is.
God is waarachtige zelfkennis. Want net als een goed boek, blijft deze in niets gehuld totdat er sprake is van licht.

Zelfrealisatie

Is een verwijzing naar jouw zelf, hier en nu. Je kunt namelijk niet dat doen voor een ander: zelfrealisatie. Maar wat valt er dan te realiseren?
Aan de ene kant niets, anders zal realisatie gaan over de ontkenning van wat is, zoals het is. Niet waar?
Aan de andere kant ‘God’. En dat is zegmaar iets dat niet van deze wereld is en daarom heel makkelijk niet gekend kan worden. Of je beeldt eenvoudig in, dat er een ‘God’ is.
De gelovige beeldt zich in, dat er een God in hem is. De ongelovige overtuigd zichzelf dat er niets is.
Kun je God uitnodigen of verdringen?
Ligt God niet enkel spontaan binnen ons bereik? Zoals het zonnetje tijdens een winterse dag. Zoals een eekhoorn die zich opeens laat horen en zien?
Kun je naar God zoeken? Volgens mij kun je maar beter gewoon jezelf in alles observeren, zodat niemand jou hoeft te vertellen wie je bent als mens. Als een ander jou moet vertellen wie jij bent, ben je wel heel erg ver afgedreven,…
Sommige mensen zitten de hele dag naar zichzelf te kijken en noemen dat dan meditatie! Als je hen dan zal vragen of ze God toevallig die dag gezien hebben, zullen ze – mogelijk – antwoorden, dat ze enkel gedachten, gevoelens en lichaamsensaties hebben waargenomen. Ze hopen hoogstens op een ervaring van non-dualiteit. Dat ieder gevoel, iedere ervaring van afgescheidenheid spontaan zal wegvallen! Ook ‘hopen’ ze op Niets. Voorbij echt alles te gaan. Voorbij alle ervaringen.
Niets, is bij veel zoekers populair. Een zekere staat van onverschilligheid: dat alles zich manifesteert in jou.
En dan heb ik het opeens hier over God, dat wat niet van deze wereld is. Dat te heilig is om onder woorden te brengen. Het is het licht der wereld. Sommige beweren God te hebben gezien tijdens een BDE (bijna-dood-ervaring). Dat ze het lichaam zagen liggen en andere mensen zagen praten en dat er veel verder in de kosmos een licht door hen werd gezien en ervaren.
Sommige mensen zeggen dat God een ongekende liefde is, onmenselijk, hemels! Een liefde niet van deze wereld. Een liefde die zich niet laat corrumperen. Daar waar jij bent, is niet deze liefde. Het ‘ik’ kan het niet kennen. Liefde is een geschenk. En iedereen heeft er recht op. Maar niet iedereen staat er voor open. Want daar waar geweld en haat heerst, is liefde afwezig.
Sommige mensen denken gelukkig te kunnen worden zonder de ander lief te hebben. Maar dat is een illusie. Want geluk is namelijk de rijpe vrucht van onze liefde voor onszelf en onze naasten.

Ik vind dit wel een mooie uitspraak van Sri Nisargadatta: ‘Wijsheid zegt me dat ik Niets ben. Liefde zegt me dat ik Alles ben. Tussen die twee stroomt mijn leven.’

Zelfrealisatie

Er bestaat een andere manier van kijken naar jezelf, namelijk hoe God naar jou kijkt. Niet je moeder, vader, oom, zus, broer, partner, baas, kind,… Maar God zelf. Dat is zien zonder denken. Rechtstreeks naar jezelf kijken hier en nu. Alleen in een spiegel kun je je eigen gezicht zien. Maar je kunt ook aan anderen vragen hoe je eruit ziet, niet waar? Maar wie geeft jou werkelijk weer?
Je zou God kunnen vergelijken met deze spiegel.
Niemand hoeft jou dan meer te vertellen wie jij bent.
Als je een wordt met de spiegel, ken je jezelf.

Charles & Jiddu

Charles Darwin en Jiddu Krishnamurti werden allebei in de negentiende eeuw geboren. Beiden lieten ze ons op een geheel andere manier naar God kijken. Darwin zei: Er is geen sprake van schepping. Enkel sprake van evolutie. En Jiddu zei: De mens heeft God geschapen overeenkomstig zijn beeld.
Toch zeiden beiden niet dat God niet bestond. Darwin geloofde niet in God maar zei dat hij verder niet wist dat God nu wel of niet echt bestond. Jiddu sprak liever over Het of het heilige, als hij het had over God. Hij  vond dat mensen met hun georganiseerde godsdienst alleen maar voor problemen zorgden.
Als er geen schepper bestaat, is God blijkbaar iets anders. En als God niet lijkt op ons beeld, ligt mogelijk de Waarheid daar aan voorbij.
De evolutietheorie van Darwin zit iets ingewikkelder in elkaar dan dat je op het eerste gezicht denkt. Ook de leringen van Jiddu Krishnamurti liegen er niet om.
Zowel Charles als Jiddu hebben enorm veel zogenaamde heilige huisjes omvergeworpen. En nog!…