Advaita?!

Wat betekent inhoudelijk in hemelsnaam ‘advaita’? Het woord zelf is Sanskriet en betekent niet-twee-heid. Dat je Dat bent. Dat de druppel de oceaan is.
 
Kijk je naar de WikipediA:
‘De Advaita Vedānta (Sanskriet अद्वैत वेदान्त; IAST Advaita Vedānta; IPA [/əd̪veat̪ə veːd̪ɑːnt̪ə/]?) is een filosofisch-religieuze onderschool binnen de Vedanta en vertegenwoordigt een puur monistische of nondualistische manier van denken. A-dvaita (niet-tweeheid) duidt op non-dualisme. De belangrijkste filosoof van deze stroming is Sri Shankara.’
 
Sommige zogenaamde advaita-leraren beweren dat er alleen maar God bestaat of bewustzijn. Dat alles bewustzijn is. Dat er geen goed-en-kwaad bestaat. Dat alles ‘God’ is. Er is enkel Dat. Daarentegen wordt er dan ook koud beweerd dat je niet de wereld bent, dat alles een illusie is. Dat je geen ervaring bent. Dat je Dat bent wat eeuwig is. Dat alles slechts zich manifesteert in jou.
Kun jij het nog volgen hier?
Je bent alles. Er is geen tweede. En toch is de wereld een illusie.
 
Neti-neti: Je bent niet dit, je bent niet dat.
Je bent niet het object maar het subject. En het subject kan zichzelf niet waarnemen.
 
Even weer iemand anders aan het woord:
‘Het onderwijs van Advaita Vedanta analyseert en corrigeert de onjuiste conclusies over jezelf en de wereld, waardoor de visie ‘ik ben het geheel’ geleidelijk helder wordt. Vedanta doet geen beloftes. Vedanta beweert niet dat je het geheel zult worden. Vedanta zegt dat je het geheel bent. En je bent vrij om dit te ontdekken.’ Deze tekst komt van een traditionele pagina: http://www.advaita.nl/essentie/
 
Mogelijk is jouw (advaita) leraar geen bonafide leraar. Geen leraar uit de traditie van India!
Zoals je de kerk van Rome hebt en mensen die zelf de Bijbel kennen, in Jezus geloven en het evangelie brengen. Rome levert geen leraren af die niet hebben gestudeerd en niet speciaal zijn ingewijd. Ook hun doop is anders!…
Ook binnen zen heb je veel zelfverklaarde leraren.
 
Douwe Tiemersma:
‘Volgens Advaita Vedanta is het zelf de hoogste werkelijkheid dat ten grondslag ligt aan het hele universum. De persoon die in je lichaam lijkt te zitten, de persoon waarvan je gelooft dat je die zelf bent, blijkt uiteindelijk een illusie.’ Bron: http://www.advaitaweb.nl/artikelen/Douwe/wat%20is%20advaita%20DT.html
 
Je komt veelvuldig het volgende tegen bij zogenaamde advaita-aanhangers:
Het maakt niet uit wat je doet. Want er bestaat immers toch geen goed-en-kwaad. Alles is OK. Omdat je OK bent! (Of misschien ‘beter’ gezegd: Je bent immers Niets.)
Maar dan struikel ik weer over de lering: Je bent geen ervaring. En als dat waar is, waarom zijn al die ervaringen dan zo belangrijk? Zoals drugs, eten en alcohol? Dat verslaving eerder als normaal wordt beschouwd als abnormaal.
 
In de Ashtavakra gita (ook een bekend geschrift binnen de advaita) staat het volgende:
‘Jij aldoordringend Wezen! Goed en kwaad, plezier en pijn: alles werking van de geest, jouw Zelf hangt er niet mee samen. Dader noch slachtoffer ben jij wezenlijk vrij.’
Maar er staat in deze gita ook verder het volgende:
‘Vorst of vagebond, wie geen genotsverlangen kent, zich niet scheidt in goed of kwaad, vermag het Allerhoogste.’
Bron: http://info.stiltij.nl/publiek/vertaal/ashtavakra.pdf
Wie ‘geen genotsverlangen kent’?
Volgens mij wordt dit genotsverlangen juist tegenwoordig overal, binnen en buiten advaita-Facebook goedgepraat, niet waar?
 
We leven in vreemde tijden. Iedereen is tegenwoordig specialist, kenner.
Maar ik geef hier toe beslist geen kenner te zijn.
Ik blijf vraagtekens plaatsen.
 
Maar moet je eerst weten wat advaita is, om jezelf te kennen? Ik dacht het niet. En dat kan weleens een valkuil zijn voor allen die beweren te weten wat advaita is.
Ken uzelve, blijft en is onafhankelijk. De rest is slechts een of ander concept of zogenaamd niet-concept. Maar ook ongeloof is een geloof, niet waar?
Alexander Smit heeft weleens gezegd, dat advaita zonder een gerealiseerd leraar gevaarlijk is, alleen nog meer het ego zal voeden. (Bron: http://home.online.nl/prembuddha/alex3.html)
 
Maar hoe weet jij of dat iemand gerealiseerd is?
Zo zie je mensen in eens achter iemand aanlopen en verkondigen dat hij/zij het echt IS. Om vervolgens weer een tegenbeweging te zien 😀
Zelfkennis gaat niet over uitstellen of anderen. Daar waar jij bent is de Waarheid.

De lotus en de zon

Eerst groeit de lotus helemaal vanuit de modder en diepe water naar de oppervlakte, waar dan de bloem zich openbaart, vlak boven het wateroppervlakte. Dat kan niet zonder de zon. De zon vervolmaakt de lotus.
De weg van de kundalini gaat – in onszelf – helemaal omhoog en als de energie stroomt, voel jij je beter. Als we ons open voelen, waar zijn we dan open voor? Dat wat we God noemen kan ons dan bereiken en ons leven vervolmaken.
Verlichting kan niet half zijn. Jij doet een stapje en God doet een stapje. Jij ontmoet de kosmos en de kosmos jou. Samen een. Zoals de ruimte in een gesloten aarden pot een wordt met de ruimte buiten zich als de pot breekt. Er is een ruimte.
De sleutel van dit alles is liefde en observatie.

Verlichting

Verlichting is een beladen onderwerp.
Maar… toen de Boeddha ontwaakte sprak hij er gewoon over, toch was de eerste persoon waar hij het tegen zei het er niet mee eens. Hij zag wel dat Gautama Boeddha iets uitstraalde maar… ‘verlicht’?
Nu wordt Boeddha aanbeden, door miljoenen mensen, over de hele wereld, als een verlichte.
Zeggen dat je verlicht bent, roept vaak vele vraagtekens op. Durf jij jezelf te vergelijken met Boeddha? Of te vergelijken met Jezus, zeggen dat je God bent?
Boeddhisten zullen je gauw hoogmoedig vinden en christenen zullen je voor verward of verdwaald verklaren, want alleen hun Jezus is namelijk God.
Toen Osho (Bhagwan) 21 jaar door India trok om overal lezingen te geven, zei hij niet dat ie verlicht was. Hij zei waarom: ‘Ze zouden me hebben vermoord.’ Zelfs in India moet je uitkijken om zomaar in het openbaar voor groot publiek te beweren dat je verlicht bent! Later begon hij wel te zeggen dat ie verlicht was maar dat deed hij voor zijn eigen groep van mensen.
Toen Jiddu Krishnamurti werd gevraagd of dat hij de nieuwe Christus was, antwoordde hij met: Wat voor zin heeft dat om daar een antwoord op te geven. Als ik ja zeg en iemand anders zegt dat ik het niet ben, wie zal je dan moeten geloven? Maar later zei hij ook: Er is geen verschil tussen mij en waarover ik spreek.
Je hebt altijd discussies over hoe groot jouw leraar is en die van mij. Dat bijvoorbeeld Boeddha verlichter was dan Osho.
Zelfkennis kan alleen maar over jou gaan en dan wel hier en nu.
Wees namelijk een licht voor jezelf.
En als jij verlicht bent, zul je een zegen zijn voor jezelf en je meest directe omgeving. Maar het kan zijn dat mensen je liever kwijt dan rijk zijn, zelfs op Facebook. 
Zen heeft een prachtige uitspraak: Hoe groter de twijfel hoe groter de verlichting. Hoe kleiner de twijfel, hoe kleiner de verlichting.
Je moet aan alles durven en kunnen twijfelen zonder daarin kinderachtig te worden. Zelfonderzoek vraagt vrijheid.
Verlichting is altijd net even anders dan je denkt. Het bekende heeft er geen vat op.

Zelfrealisatie

Is een verwijzing naar jouw zelf, hier en nu. Je kunt namelijk niet dat doen voor een ander: zelfrealisatie. Maar wat valt er dan te realiseren?
Aan de ene kant niets, anders zal realisatie gaan over de ontkenning van wat is, zoals het is. Niet waar?
Aan de andere kant ‘God’. En dat is zegmaar iets dat niet van deze wereld is en daarom heel makkelijk niet gekend kan worden. Of je beeldt eenvoudig in, dat er een ‘God’ is.
De gelovige beeldt zich in, dat er een God in hem is. De ongelovige overtuigd zichzelf dat er niets is.
Kun je God uitnodigen of verdringen?
Ligt God niet enkel spontaan binnen ons bereik? Zoals het zonnetje tijdens een winterse dag. Zoals een eekhoorn die zich opeens laat horen en zien?
Kun je naar God zoeken? Volgens mij kun je maar beter gewoon jezelf in alles observeren, zodat niemand jou hoeft te vertellen wie je bent als mens. Als een ander jou moet vertellen wie jij bent, ben je wel heel erg ver afgedreven,…
Sommige mensen zitten de hele dag naar zichzelf te kijken en noemen dat dan meditatie! Als je hen dan zal vragen of ze God toevallig die dag gezien hebben, zullen ze – mogelijk – antwoorden, dat ze enkel gedachten, gevoelens en lichaamsensaties hebben waargenomen. Ze hopen hoogstens op een ervaring van non-dualiteit. Dat ieder gevoel, iedere ervaring van afgescheidenheid spontaan zal wegvallen! Ook ‘hopen’ ze op Niets. Voorbij echt alles te gaan. Voorbij alle ervaringen.
Niets, is bij veel zoekers populair. Een zekere staat van onverschilligheid: dat alles zich manifesteert in jou.
En dan heb ik het opeens hier over God, dat wat niet van deze wereld is. Dat te heilig is om onder woorden te brengen. Het is het licht der wereld. Sommige beweren God te hebben gezien tijdens een BDE (bijna-dood-ervaring). Dat ze het lichaam zagen liggen en andere mensen zagen praten en dat er veel verder in de kosmos een licht door hen werd gezien en ervaren.
Sommige mensen zeggen dat God een ongekende liefde is, onmenselijk, hemels! Een liefde niet van deze wereld. Een liefde die zich niet laat corrumperen. Daar waar jij bent, is niet deze liefde. Het ‘ik’ kan het niet kennen. Liefde is een geschenk. En iedereen heeft er recht op. Maar niet iedereen staat er voor open. Want daar waar geweld en haat heerst, is liefde afwezig.
Sommige mensen denken gelukkig te kunnen worden zonder de ander lief te hebben. Maar dat is een illusie. Want geluk is namelijk de rijpe vrucht van onze liefde voor onszelf en onze naasten.

Ik vind dit wel een mooie uitspraak van Sri Nisargadatta: ‘Wijsheid zegt me dat ik Niets ben. Liefde zegt me dat ik Alles ben. Tussen die twee stroomt mijn leven.’

Zelfrealisatie

Er bestaat een andere manier van kijken naar jezelf, namelijk hoe God naar jou kijkt. Niet je moeder, vader, oom, zus, broer, partner, baas, kind,… Maar God zelf. Dat is zien zonder denken. Rechtstreeks naar jezelf kijken hier en nu. Alleen in een spiegel kun je je eigen gezicht zien. Maar je kunt ook aan anderen vragen hoe je eruit ziet, niet waar? Maar wie geeft jou werkelijk weer?
Je zou God kunnen vergelijken met deze spiegel.
Niemand hoeft jou dan meer te vertellen wie jij bent.
Als je een wordt met de spiegel, ken je jezelf.